Yoklukta Bir Adam

Büyüdü gözleri büyüdü 
Yuvarlandı boşluktan 
Bir duvar çöktü ansızın 
Bir ayna parçalandı 
Bir adam çıldırdı yokluktan 

elleri vardı damar damar 
Parmakları vardı ince uzun 
Saçları vardı okşanmamış 
dudakları vardı öpülmemiş 
Gözleri vardı mahzun. 

bir böcek girdi kafatasına 
Kemirdi ümitlerini bütün 
Beklemekten çatladı dudakları 
Uzattı ellerini var olmaktan öteye 
Duydu çağrışını ölümsüzlüğün. 

Nasırlı ayaklarına prangalar 
Ak ellerine zincirler vuruldu 
bir rüzgar esti karlı dağlardan 
Üç mızrak boyu yükseldi güneş 
Bir adam vardı aramızda, yok oldu.