İnsanoğlu

- I - 
Ne tuhaftır şu insanlar 
kimi zincirler içinde hür 
Kimi esir olmaktan bahtiyar 
Kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür 

Ne tuhaftır şu insanlar 
Kimini yel alır, su götürür 
Kiminin çilesi sürer mezara kadar 
Kimi de gününü gün etmeyi düşünür 

- II - 
İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer 
Anlaşılamadı gitti mısralarım 
Çünkü; insanlar benim halime güler 
Bense onlar için ağlarım 

İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer 
Birimiz gülsek, ağlıyor onumuz 
Bizden kara değilmi geceler 
Bari karınlık olmasaydı sonumuz 

- III - 
Nice insanlar gördüm ki ben 
Dudaklarında en ateşli türküler 
Barış içinde yaşamayı bilmeden 
Bir savaş meydanında öldüler 

Nice insanlar gördüm ki ben 
Dudaklarında en bayağı şarkılar 
Ve gözlerinde ihtiras ışığı eksilmeden 
Birer ilah gibi yaşadılar 

- IV - 
Yarabbi, adaletin bu mu 
Kuş uçar, yılan sürünür 
Düşünmek istemem fani olduğumu 
Verdiğin nimetlere şükür 

Yarabbi, adaletin bu mu 
Yaşayan yaşar, ölen toprağa gömülür 
Ve hayat sadece bir arzu mu 
Bizi korkutan ölüm müdür? 

- V - 
Söyleyin ey çizgiden hayaletler 
Artık ihtiyar olduğumuz gerçek mi? 
Kaybolan o gamsız saatler 
Hiç geri gelmeyecek mi? 

Söyleyin ey çizgiden hayaletler 
İn misiniz, cin misiniz 
Ya siz, ey eşsiz faziletler 
Fazilet olduğunuza emin misiniz?