MAVİ GÖZLÜ DEV, MİNNACIK KADIN 
VE HANIMELLERİ 

O mavi gözlü bir devdi. 
Minnacık bir kadın sevdi. 
Kadının hayali minnacık bir evdi, 
                                bahçesinde ebruliii 
                                                hanımeli 
                                                                açan bir ev. 

Bir dev gibi seviyordu dev. 
Ve elleri öyle büyük işler için 
                                    hazırlanmıştı ki devin, 
yapamazdı yapısını, 
                                    çalamazdı kapısını 
bahçesinde ebruliiii 
                            hanımeli 
                                            açan evin. 

O mavi gözlü bir devdi. 
Minnacık bir kadın sevdi. 
Mini minnacıktı kadın. 
Rahata acıktı kadın 
                    yoruldu devin büyük yolunda. 
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, 
girdi zengin bir cücenin kolunda 
                    bahçesinde ebruliiii 
                                    hanımeli 
                                                açan eve. 

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev, 
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz: 
bahçesinde ebruliiiii 
                                    hanımeli 
                                                açan ev..