Yalnız bir Opera

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

................................ 

imrendiğin, öfkelendiğin

kızdığın ya da kıskandığın diyelim

yani yaşamışlık sandığın

Geçmişim

dile dökülmeyenin tenhalığında

kaçırılan bakışlarda

gündeliğin başıboş ayrıntılarında

zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan, benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir başka bedellendin.

Ve hala bilmiyordun sevgilim.

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim.

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

Bütün kazananlar gibi

Terk ettin

 .....................

Şimdi biz neyiz biliyor musun

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz

Birbirine uzanamayan

boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız

yalnızca

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Ne kalacak bizden

bir mektup,bir kart,birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim

sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

bizden diyorum,ikimizden

ne kalacak?

............................... 

şimdi biz neyiz biliyor musun?

yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları

gibiyiz.umut

ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir şey bulduğunda

neyi,ne

yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.

artık hiçbir duygusunu anlayamayan çocuklar gibi

ve elbet biz de bu aşkda büyüyecek

her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

.........................

Bana Zamandan söz ediyorlar

Gelip size Zamandan sözederler

yaraları nasıl sardığından,ya da herşeye nasıl iyi geldiginden.zamanla

ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.hepsini bilirsiniz

zaten, bir

işe yaramadığını bildiğiniz gibi. dahası onlar da bilirler.ama yine de

güç

verir bazı sözler,sözcükler,

öyle düşünürler.

bittiğine kendini inandırmak,ayrılığın gerçeğine katlanmak,sırtınızdaki

hançeri çıkartmak,yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden

karşılasmak kolay değildir elbet.kolay değildir bunlarla baş

etmek,uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.

Zaman

Alır sizden bunların yükünü

o boşluk dolar elbet,yaralar kabuk bağlar,sızılar diner,acılar dibe

çöker.hayatta sevinilecek şeyler yeniden farkedilir.bir yerlerde bulunup

yeni mutluluklar edinilir.

o boşluk doldu sanırsınız

oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

gün gelir birgün

başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

o eski ağrı

ansızın geri teper.

dilerim geri teper.yoksa gerçekten

bitmişsinizdir.

..........................

Bu şiire başladığımda nerde,

Şimdi nerdeyim?

Yaram vardı. Bir de sözcükler

Sonra vaat edilmiş topraklar gibi

Sayfalar ve günler

Işık istiyordu yalnızlığım

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

İlerledikçe...kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

              Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü

              Daha şiir bitmeden. Karadı dizeler

Aşk...Bitti. soldu şiir.

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

.........................

Dönüp ardıma bakıyorum

Yoksun sen