Gül

Gülün tam ortasında ağlıyorum 
Her akşam sokak ortasında öldükçe 
Önümü arkamı bilmiyorum 
Azaldığın duyup duyup karanlıkta 
Beni ayakta tutan gözlerinin 

Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum 
Ellerin beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz 
Ellerinin bu kadar beyaz olmasından korkuyorum 
İstasyonda tren oluyor biraz 
Ben bazan istasyonu bulamıyan bir adamım 

Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum 
Her nasılsa sokağa düşmüş 
Kolumu kanadımı kırıyorum 
Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı 
Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene