ÇÜRÜYEN OTLAR_1 

Bilinmez hangi şehirde 
Yaşarsın aşktan habersiz, 
Küçük çakıl taşım, nasıl bulayım! 
Kaybolmuşsun bir kocaman nehirde. 

Bu kimin çocuğu, der, seni görenler. 
Benim çocuğum, diye, sesim gelir uzaktan. 
Bunca kötülüğü bağışlatır bakışın 
Yanakların kızarır ağlamaktan. 

Bir gün sokakta rastlasam, ellerini 
Alsam avuçlarıma okşasam. 
Sıcaklığını tanır da mısralarımdan 
Kız kardeşimsin sanırlar belki. 

Sen orada, ben burada 
Birbirimizden habersiz 
Ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi 
Bekleye bekleye çürüyeceğiz.