Sone

Eskiden beri alışkınım pencerede 
Suyun ya da ormanın uğultusuna 
Çabucak uyudum böylece 
Yatıp kaldım onun uzun saçlarında 

O acılı geceden çok şey kalmadı aklımda 
Biraz dizinden, azıcık boynundan 
Sabun kokusu siyah saçlarında 
Ve onun için kulaktan duyduklarım 

Yüzü çabuk unutulur demişlerdi 
İnce bir şey olduğundan üstünde 
Yazılmamış boş bir kağıt gibi 

Yüzü pek gülmez demişlerdi 
Çabuk unutulacağını bilir kendisi de 
Anımsamaz kim olduğunu belki, okusa bu şiiri 


(Çev. Turgay Fişekçi)