BEBEKLERİN ULUSU YOK 

İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu 
Bebeklerin ulusu yok 
Başlarını tutuşları aynı 
Bakarken gözlerinde aynı merak 
Ağlarken aynı seslerin tonu 

Bebekler çiçeği insanlığımızın 
Güllerin en hası, en goncası 
Sarışın bir ışık parçası kimi 
Kimi kapkara üzüm tanesi 

Babalar çıkarmayın onları akıldan 
Analar koruyun bebeklerinizi 
Susturun susturun söyletmeyin 
Savaştan yıkımdan söz ederse biri 

Bırakalım sevdayla büyüsünler 
Serpilip gelişsinler fidan gibi 
Senin benim hiç kimsenin değil 
Bütün bir yeryüzünündür onlar 
Bütün insanlığın gözbebeği 

İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu 
Bebeklerin ulusu yok 
Bebekler, çiçeği insanlığımızın 
Ve geleceğimizin biricik umudu...