Sevgi Baskülü

"Kendine iyi bak" diyor sesin rüyamda
Aynada baktım kendime
Hiçbir şey değişmemiş gibi.
O fotoğraf, çok acımasız
Bir köşesinden baktım kendime
Hapsedilmiş anlarım renkli karelerde
Çok şey değişmiş gibi.
Mesela sen yoksun,
Yan yana durmuşuz başlarımız teğet
Bir benim bildiğim saf heyecan yok.
Duvara asılı yeşim hediye çantası
Seni hatırlatıyor ama,
Hayal ettiğimde bembeyazdı,
Yüreğimin masumiyeti yok.
Bir arabanın camından salladığın elin,
Bir pazar günü Ankara'sı,
Ama sana bıraktığım bir hatıra yok.
Ben her kış seni sarıyorum boynuma
Ve kafama seni takıyorum bir kaskette,
İçim üşüyor.
Elinin beyazlığı alnıma dokunmuştu,
Şimdi yok.
Kendi ellerimle sürgüne göndermişim kalbimi,
Sana sormamışım ne yazık,
Bir bedeli var ise ödedim;
Yalnızlık...
Sen haklısın, sözüm yok.
Yıllar önce, senden sonra
Kocaman bir çukurdu kalbim,
Yalnızlıklarımı gömdüm içine,
Her bahar yenileri filizlendi,
Sevda bahçelerinde aynı bereket yok. 
Geri gelmez anların peşinde nafile çabayı,
Yüreğimi toprağa çeken,
Hüznü ve ağrıyı nerede tartmalı?
Bir sevgi baskülünde mutlaka,
Gel gör ki, onun da mucidi yok.
Şimdi şurada olsan,
Yalanım yok, ağlardım doyasıya.
Kimseye göstermediğim gözyaşlarımı,
Beyaz ellerine saklardım.
Sevgi baskülünden inen kalbimin ağırlığınca,
Çıkardı sesim;
Bir tek seni sevdim
Başkası yok.

04 Ekim, 1998
Chicago