KONUĞUM OL 

Bir akşam konuğum ol 
Oturup konusalım biz bize 
Anıların çubuğunu yakıp 
Uzatalım geceyi biraz. 

Geçmişe bir el sallayıp 
Yaşanan günleri konusalım 
Ve günlerin üstüne çöken 
Dumanlı, isli havalardan 

Kendimize daha az zaman 
Ayırsak da olur geceden 
Cünkü boğulabilir insan 
Yalnız kendini düsünmekten 

Kapağı açılmayan kitaplar 
Unutulmuş aşklar gibidir 
Kitaplardan söz edelim 
Ve onların gizli kalmış 
Sessiz tadlarından 

Sabaha doğru perdeyi 
Aralayıp ufka bakalım 
Ve bir çocuk gibi 
Hayretle seyredelim 
Güneşin kızıllığını 

Konuşulmadan kalan 
Daha çok şey vardı 
Diye düşünerek çıkalım 
Güneşle kucaklaşan balkona 
Üşütmesin sabah serinliği 

Bir bardak demli çay 
Burukluğu gibi kalsın 
Gecenin ve sabahın tadı 
Yaşasın anılarımızda 

Konuğum ol, oturup 
Konuşalım bir akşam 
Ve uzatalım geceyi 
Sözün çubuğunu yakarak